Bij de laatste overstroming kwam vanuit mijn
kelder een doos met bioscoopkaartjes bovendrijven. "!" riep ik tot mijn "Hier staat precies waar ik was op 26 juli 1996!" Ik zwom naar mijn die een scanner had en hing de gedigitaliseerde
kaartjes in het web. Maar sommigen vonden het resultaat vrij
extreem. Ik ontving een boze brief van het Nutsbedrijf voor Virtueel Vertoon, dat bij
monde van voorzitter Abu Nihil klaagde dat de site niet de voorgeschreven nut/bit-ratio
van 3,6 megadoubt haalde. Om excommunicatie van mijn modem te voorkomen, zat er niets
anders op dan de kaartjes te ontsieren met irritant gewouwel over de inhoud van de film en
meer stuitende informatie, zoals wie er naast mij zat. (Meestal was dat niemand, dus dat
valt gelukkig nogal mee.)