Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5

Samengesteld door Onno Zweers

Reakties naar nl.taal

Deel van Onno online

HET BESTE VAN
NL.TAAL

Deel 5 - Winter 97/98

Inhoud:
33. Groot Dictee der Nederlandse Taal
34. Shaggy Dog Story

35. Telefonische hulpdienst
36. Spreekmoorden en verzegden
37. Berend Botje
38. Woordlengte
39. Nieuwe spelling snappen
40. Waarom wormen kaal zijn
41. Waar is Frans Boone?
42. Ik wil de Nederlandse te leren
43. Kliekjes

33.
Groot Dictee der Nederlandse Taal

Marieke Holzapfel:

Aan alle nl.talers: hierbij het verslag dat ik zondagmiddag schreef voor al mijn nieuwsgierige vrienden en vriendinnen...

Pas op: leesgevaar!

Het is het meest sadistische spel op televisie, het spelspel 'Groot Dictee der Nederlandse Taal'. Toch, of misschien juist daarom, doe ik ieder jaar mee met de voorronde. Meestal maak ik geen fouten (altijd even checken met het Groene Boekje) maar ik werd nooit uitgenodigd tot het achtste Dictee, dit jaar. Natuurlijk ben ik gaan oefenen, om mijn eer hoog te houden,
maar ook om de nieuwe spelling onder de knie te krijgen, waar ik me hiervoor nauwelijks mee bezig had gehouden.

Op zaterdagmiddag werd ik ontvangen door Men at Work, die het programma produceren, onder het licht van de cameralampen voor het gebouw van de Eerste Kamer. Al snel raakte ik in gesprek met andere deelnemers die, o wonder, allemaal van taal hun beroep hadden gemaakt: redacteuren, vertalers, taaldocenten. De Vlamingen daarentegen waren bijna allemaal ambtenaren, oudere mannen die op de hoogte waren van allle details van de vorige dictees en een voorkeur hadden voor grijze kleren.

Anderhalf uur moesten we wachten, terwijl we bij ieder woord dat werd gezegd ons afvroegen hoe het gespeld moest worden. De vips hielden zich helaas afzijdig, op Hans van Willigenburg en Winnie Sorgdrager na, die met 2 oude dames koetjes en kalfjes uitwisselden. Na een tijdje kwam er iemand van de Taalunie naast me zitten, met wie ik een uitermate boeiend gesprek had over taal en de Taalunie. Hij had een vrijkaartje gekregen om het ook eens bij te wonen, omdat de Taalunie initiator is van het Groene Boekje, en deed mee vanaf de tribune.

Eindelijk mochten we gaan zitten, helaas was ik niet cameravriendelijk ingedeeld. Ik zat naast een docent Engels van een HEAO in Amsterdam. Philip Freriks kwam op:
'Als ik me verspreek, en dat kan best een keer gebeuren, moeten jullie me niet uitlachen, maar toelachen met liefde en genegenheid. En reken maar dat ik het verschil merk.'
Gnothi seauton zeg ik dan als classicus. Hij moest een gedeelte overdoen, niet omdat hij zich versprak, maar omdat het Groene Boekje niet in beeld was.

Het dictee was moeilijk, heel moeilijk, en ontloke een gesteun en gekreun. (aanrader: maak het maandag zelf). De opname werd stilgezet voor het nakijkwerk door de jury en wij konden ons te goed doen aan allerlei lekkernijen die catering 'Kok' voor ons had klaargemaakt.

Toen vielen alle barrieres tussen vips en niet-vips weg, want iedereen had hetzelfde meegemaakt, en ik sprak met Nico Haasbroek over onspelbare woorden, maakte een praatje met Hans van Willigenburg over pate en vroeg de (dat wist ik toen nog niet) toekomstig winnaar/winnares naar zijn/haar beroep. Onze vriend Vonhoff bleek een Montignac-fanaat en Jef Rademaker vertelde schuine grappen aan zijn hoofdzakelijk vrouwelijk publiek.

Bij hernieuwde binnenkomst in de Eerste Kamer lag het dictee in de juiste spelling op onze tafels en ik had mijn aantal fouten redelijk ingeschat (15 volgens de jury), uiteindelijk ben ik tiende a vijftiende geworden denk ik. Heel traag werden alle woorden stuk voor stuk behandeld en ik begon, als een echte boekenwurm, een gesprek met mijn buurman over Roddy Doyle. Tot er een nieuw woord werd geintroduceerd: als je verkeerd spelt, kon er wel eens een _leesgevaar_ ontstaan. Hilariteit alom. Als oud-praeses kon ik me ook nog om andere dingen drukmaken maar tot een boe-geroep kwam het niet.

Bij de borrel sprak ik Hella Haasse, Haasbroek wederom, en een geluidsvrouw. Onder mijn neus tekende Winnie Sorgdrager een contract voor een advertentie in de Volkskrant: wie heeft Winnie leren spellen? De nummer twee bleek een te hebben kunnen worden als Philip Freriks niet zo onzorgvuldig zou hebben gesproken (hij sprak het woord 'de' voor preses nauwelijks uit). Het blijft een spel met een jury en als de jury niet ingrijpt, gebeuren dat soort dingen.

Ik ging naar huis met de tweedelige Verschueren-encyclopedie, de nieuwe Van Dale en het Stijlboek van de Volkskrant. En natuurlijk de onvermijdelijke pennenset: waarde ongeveer zeshonderd gulden. Het kladblokje dat je sommigen zag gebruiken, is 175 gulden waard...

Het Groot Dictee der Nederlandse Taal 1997: uitzending maandag 15 december, 20:20 op Nederland drie. Ik zit op de tweede rij uiterst links, naast de man met het rode jasje. Alleen tijdens het dicteren ben ik (na een tijdje) links in beeld, geconcentreerd opkijkend (voor alle video-ers)

34.
Shaggy Dog Story

Jan Willem van Dormolen (nadat Peter Koopman vraagt naar een voorbeeld van een Shaggy Dog Story):

Rijdt een ridder door de Middeleeuwen op een heel oud paard. Mist, regen, modder, moeras, normaal gesproken hoor je nu een minuut of tien te besteden aan een gedetailleerde beschrijving van het landschap. Op zeker moment gaat het paard dood; verzin zelf een oorzaak en wauwel daar een kwartier over door. De ridder sleept zich, doodmoe, met volledig harnas door het moeras, voelt zich miserabel enz. enz. enz. Dan ziet hij een lichtje in de verte. Gebruik vele minuten om zijn gevoel en de weg naar het lichtje toe te beschrijven. Hij klopt op de deur. Dat moet hij uiteraard enige malen herhalen voordat er reactie komt, maar dan staat daar een vileine grijsaard voor zijn neus. Ruimte voor eigen invulling en improvisatie. De ridder vraagt de grijsaard om een rijdier. Deze vertelt met vele omwegen dat hij slechts ter beschikking heeft... een grote harige hond. Nu begrijp het (amerikaanse) gehoor dat ze voor niks al die tijd hebben zitten luisteren want shaggy dog stories zijn altijd intens flauw en ja hoor...
De ridder roept uit:

"You wouldn't send out a knight on a dog like this!"

35.
Telefonische hulpdienst

Feico Nater:

Ik heb enige tijd bij een telefonische hulpdienst gewerkt. Er konden gesprekken uit heel Europa binnenkomen, en van mij werd verwacht dat ik de klant deed geloven dat hij met een landgenoot sprak.

Dus als er op het schermpje stond dat er een gesprek uit Spanje kwam, dan zei ik Buenas tardes, en als er Duitsland stond dan zei ik Gutentag. Meestal ging dat wel goed, maar soms ging het zo.

== Telefonische Hilfsdienst, gutenmorgen!.
== Sprechen Sie Deutsch?
== Ich habe Sie doch auf Deutsch begrüßt.
== Ja, natürlich.

Met de Fransen ging het ook vaak zo.

Er waren ook wel Fransen die me meteen maar in het Engels toespraken. Nu versta ik Engels beter dan Frans, maar Frans versta ik weer beter dan Engels als het door een Fransman wordt uitgesproken. :-)

De Belgen begroette ik natuurlijk in het Nederlands, en dan merkt ik wel wat er van kwam. Eén keer gebeurde dit:

== Telefonische huldienst, goedemorgen
== Kunt u me doorverbinden met iemand die Frans spreekt?

Maar natuurlijk kwam het vaker voor dat een Belg zei:

== veuillez me passer quelqu'un qui parle français.

En dan was er die Zwitser. Na enkele minuten was het.

== Bon, j'ai votre adresse, je vous envoyerai l'information.
== Merci. Avez-vous cette information en plusieurs langues?
== Bien sur, nous avons toutes les langues de l'Europe.
== Parce que, je demeure en Suise, mais je suis néerlandais, je voudrai avoir; l'information en néerlandais, quand c'est possible.
== Ja hoor, dat kan.
== O, u spreekt ook Nederlands?
== Ja, een beetje.
== Goed zeg, waar hebt u dat geleerd?

En toen heb ik hem maar uitgelegd dat ik mijn hele leven in Nederland heb gewoond, en dat Nederlands me aanmerkelijk beter afgaat dan Frans.

36.
Spreekmoorden en verzegden

Jan Poppelaars:

Dezelfde collega die 'verontramponeren' (zie verder in nl.taal) vreemd vond, ving laatstelijk het volgende op in de tram:
'gisteren heb ik tegen de hoofdpijn nog 2 parasolletjes geslikt'

Eefje Brugman eefje@lostcity.nl:

Ik ben relatief nieuw in deze groep, maar ik weet nog een leuke:

Een vriendin sprak eens na een enthousiast verhaal, om het geheel wat af te zwakken: Maar ik wil geen dooie honden blij maken.
Prachtig toch?

Foor fooreye@hotmail.com:

Jazeker Eefje,

Ikzelf ben een keer bijna aangehouden toen ik zat te vertellen dat ik iemand dood had gemaakt met een blije mus .....

iemand dood maken .... dat kan.
iemand dood maken met een mus .... wordt al wat moeilijker
maar met een blije mus? Oeffff, weer vrijgesproken.

Man aan de bar tegen bloedmooie dame:
"Als ik jou zo zie, moet ik aan een pantoffel denken .... wil ik er ook twee van hebben ...!"

Amsterdamse gemeenteraadsvergadering begon met een nuchter grapje:
"Nu even zonder ernst ...." (E. Bakker, begint cafe in hilversum ?)

kepper nog wel een paar hoor:

  • christelijkheid met een luchtje = d'EO-dorant
  • wat schijt op alles = hogedrukreiger
  • teveel in de zon liggen = zonnebraden
  • grote zakdoek = hoestlaken
  • witte boordenborrel = glaasje gedistingeerd water
  • sint in indonesie = pindaklaas
  • onderbroek aan een touwtje = koordslip
  • ramp voor elke onderneming = dommunicatie desknullige of krommunicatie specialistig
  • flexibele grammatica = rektaal
  • eindelijk vrij man = bitch in pieces
  • walkman in de tram = onverhard draagelijke muziek
  • antidepressiva = ik heb nog wel een laadje bijverschijnselen
  • buzzeryup = de bereikbarbaar

Peter Elderson:

Gisteren in de trein:
"Station Utrecht, het keerpunt van deze trein. Denkt u bij het verlaten van de trein niet alleen aan uw bagage, maar neemt u het ook mee. Station Utrecht, Centraal."

Bart theburk@xs4all.nl:

Doet mij denken aan een conducteursgrap die Nico Bartels eens vertelde:

"U bevindt zich in de sneltrein naar Eindhoven. Deze trein stopt niet te best."

[Meer spreekmoorden en verzegden bij Herman Elderson]

37.
Berend Botje

Peter Smulders:

Berend Botje is niet verder gekomen dan Zuid-Laren.

Erik de Vries:

Ahum ... correctie:

In het eerste couplet wordt bezongen dat Berend Botje met zijn bootje uit varen ging naar Zuidlaren en nooit weerom kwam. In het tweede couplet blijkt dat Berend naar Amerika is gegaan. In het derde en laatste couplet wordt onthuld dat hij daar een carrière als harmonicaspeler opbouwde.

Peter Elderson:

.. waarna hij in zijn nadagen terugkwam, en in de brakke grond en het bimhuis goede cier maakte met zijn gecultiveerde yankaccent en zijn oude harmonica. Hij stierf op 98,3-jarige leeftijd aan een afgescheurd lipje.

Michel Couzijn:

Verwar je hem nu niet met de stertrompettist van het Miles Davis Quartet, de naar Tucon, Arizona geëmigreerde Groninger Barry Bone?

Peter Elderson:

Aha is dát de achternaam die hij administratief is gaan voeren! En dat hij naast harmonica ook stertrompet is gaan spelen is een komplete verrassing voor mij. Hier wordt wel even geschiedenis geschreven! Nu nog wat passende koepletten toevoegen.

38.
Woordlengte

Sander Faas:

Veel gebruikte woorden in het Nederlands zijn bijvoorbeeld "de", "het" en "een"; korte woordjes. Lange woorden worden niet zoveel gebruikt, anders zouden ze wel kort zijn.

Ik vond dit wel interessant. Is het verband tussen gebruiksfrequentie en lengte van woorden onderzocht?

Reinier Post:

Zie de grafiekjes in:

Opperlandse taal- en letterkunde, Battus, blz. 122-123
Amsterdam, Querido, 1984. ISBN 90 214 5134 4

Je kunt het ook zelf doen; zie verderop.

[Sander Faas:] Is het een lineair verband (woorden met 2 letters worden 2 keer zoveel gebruikt als woorden met 4 letters)?

Ja, ongeveer wel, alleen komen woorden van 5 letters opvallend weinig voor. Dit viel me al op toen ik je eigen artikel uitprobeerde:

3 x
34 xx
32 xxx
38 xxxx
8 xxxxx
22 xxxxxx
27 xxxxxxx
12 xxxxxxxx
2 xxxxxxxxx
6 xxxxxxxxxx
5 xxxxxxxxxxx
3 xxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxx

, dus ik dacht 'wat een raar artikel', maar de grafiek op blz. 122 laat hetzelfde zien.

Als ik alle artikelen van nl.taal probeer die ik hier heb staan, en de headers weglaat, krijg ik:

12856 x
60756 xx
75562 xxx
50128 xxxx
31004 xxxxx
29032 xxxxxx
20856 xxxxxxx
18497 xxxxxxxx
11438 xxxxxxxxx
9050 xxxxxxxxxx
5454 xxxxxxxxxxx
3297 xxxxxxxxxxxx
1866 xxxxxxxxxxxxx
1090 xxxxxxxxxxxxxx
758 xxxxxxxxxxxxxxx
349 xxxxxxxxxxxxxxxx
262 xxxxxxxxxxxxxxxxx
371 xxxxxxxxxxxxxxxxxx
151 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
90 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
41 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
35 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
19 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
7 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
8 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
35 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
5 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
8 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
4 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
5 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
4 [heel erg lang]

Tel ik alleen de verschillende woorden (wat voor de lange woorden een beter beeld geeft, omdat elk woord dat 34 keer geciteerd wordt 35 keer meetelt), dan wordt het:

26 x
396 xx
1159 xxx
1747 xxxx
2052 xxxxx
2488 xxxxxx
2556 xxxxxxx
2452 xxxxxxxx
2110 xxxxxxxxx
1833 xxxxxxxxxx
1316 xxxxxxxxxxx
934 xxxxxxxxxxxx
619 xxxxxxxxxxxxx
419 xxxxxxxxxxxxxx
287 xxxxxxxxxxxxxxx
168 xxxxxxxxxxxxxxxx
108 xxxxxxxxxxxxxxxxx
99 xxxxxxxxxxxxxxxxxx
53 xxxxxxxxxxxxxxxxxxx
43 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
25 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
19 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
10 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
5 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
7 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
3 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
3 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
2 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
1 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
4 [heel erg lang]

Hier is alles met meer dan 21 letters:

automatiseringsbedrijf
automatiseringsprojekt
beslissingsbevoegdheid
braaaaaaaaaaaaaaaaaaak
dierenbevrijdingsfront
etceteraomgekeerdnetzo
frequentieaanduidingen
groothandelsverpakking
hoofduitzonderingregel
huisvestingsvergunning
implementatietermijnen
noujalaatmaarzittenook
parkeergarageuitgangen
ponskaartgeorienteerde
standaardprotocolletje
vergelijkingsmateriaal
verkeerslichtenconsole
wereldkampioenschappen
werkwoordsverbuigingen
achjassjustafallemtanne
beantwoordingsprogramma
echtscheidingsprocedure
hondenportrettenfabriek
lievelingskleuterliedje
supermannnnnnnnnnnnnnnn
telecommunicatiebedrijf
toetsenbordinstellingen
verkeersslachtoffertjes
volksvertegenwoordiging
automatiseringsbedrijven
bloemkooloorooraannaaier
huisvestigingsvergunning
ontwikkelingsbiologische
tieneneenhalfstedentocht
aaibaarheidsgehalteschaal
eenopsporingsambtenaarkan
hypertextwebsterinterface
minderwaardigheidscomplex
ontwikkelingssamenwerking
pridemditometeensterretje
waarschijnlijkheidsregels
productiviteitsverbetering
spellingkwellingstellingen
verkeerslichtdragerknakken
ondefinieerbaarheidprobleem
overbruggingswetsregelingen
pensioenverzekeringskringen
energiecoordinatorrapportage
ondefinieerbaarheidsprobleem
osewiesewosewiesewallakristalla
grutterswarenaanbiedingendrukwerkje
randomkoppeltekensgeneratorprogramma
misschienkanjenoggenoeggasbijgevenlicht
hahaha [ingekort]
nnnniiiieeeettttuuuussss [ingekort]
hahahahahahaha [ingekort]

[Reinier gaf in hetzelfde bericht ook enkele programmaatjes om deze berekeningen te maken. Het bericht is gemakkelijk te vinden door in http://www.dejanews.com te zoeken op enkele van de bovenstaande woorden.]

39.
Nieuwe spelling snappen

J. & E. Buijk buijk@maptel.es:

We zitten nog maar kort op internet, dus misschien vraag ik naar iets, wat al eerder in de nieuwsgroep geweest is. We horen hier in Spanje af en toe wat er aan taalregels verandert en snappen er dus niks meer van.

Herman Elderson:

Daar hoef je niet voor in Spanje te zitten. Laat ik het zo stellen:
de weinige mensen di denken dat ze het snappen snappen er niets van, omdat het niet te snappen valt. Snap je?

40.
Waarom wormen kaal zijn

Boukje de Vries:

Er was eens een klein meisje dat kon toveren. Ze woonde in een mooi houten hutje in een groot donker bos. Ze hield van alles wat haren had. In die tijd leefden wormen nog boven de grond. Ze hadden hele mooie haren in alle kleuren van de regenboog. Het meisje was dol op ze en ze vertelde de wormen haar grootste geheimen. Ze wist dat ze de wormen kon vertrouwen. Nooit zouden ze iets door vertellen. Op een dag gebeurde er iets heel ergs. Het meisje moest ’s nachts heel nodig naar de wc. Snel stapte ze uit haar bed. Opeens voelde ze iets harigs onder haar voet. Ze draaide haar voet om, om te kijken waar ze op was gaan staan. Ze zag iets vreselijks. Aan haar voetzool kleefde een geplette worm. Zijn mooie vacht was doorweekt met bloed. Rode druppels vielen hard op de kale grond.

Het meisje was bang. Hoe moest ze dit aan de andere wormen vertellen? Snel haalde ze de worm van haar voet af en rende naar buiten. Opeens zag ze een worm zitten op een grote boomstronk. Ze stopte voor de stronk en ging naast hem zitten. De worm zei:
"Lief meisje, wat heb jij een haast. Is er soms iets gebeurd?"
Het meisje knikte langzaam met haar hoofd. Ze durfde de worm niet aan te kijken. De worm keek naar haar en zei:

"Je weet dat je alles aan een worm kan vertellen he?"
Het meisje knikte weer. De worm werd nieuwsgierig. Waarom knikte ze alleen maar? Waarom zei ze niks? Hij vroeg:
"Is het zo erg dat je het zelfs niet aan mij kan vertellen?"
Het meisje wist dat ze de worm moest inlichten over de moord. Ze keek de worm zo verdrietig mogelijk aan en zei:

"Ik heb daarnet een worm doodgetrapt."
"Wat!", zei de worm. Hij schrok zo dat hij bijna van de stronk afviel.

"Wat heb je gedaan. Jij vuile moordenaar. Ik krijg je nog wel."
Snel kroop hij weg. In het midden van het bos riep hij zoveel mogelijk wormen bij elkaar en vertelde het afschuwelijke nieuws. Het nieuws verspreidde zich snel. Elke worm hoorde over de afschuwelijke dood van hun vriendje. Ze wilden wraak nemen op het meisje. Opeens kwam een jonge worm met een plan. Hij zei:
"Weten jullie wat, we vertellen al haar geheimen door aan iedereen die ze horen wil."
De wormen knikten instemmend. Ze zouden al haar geheimen door vertellen.

Het meisje voelde zich verdrietig. Ze miste haar vriendjes. Opeens viel het haar op dat alle dieren lachten als ze voorbij liep. Waarom deden ze dat? Een grote zwarte kraai riep uit een boom:
"Zo meisje, wat heb jij veel geheimen zeg."
Toen begreep ze het. De wormen hadden al haar geheimen doorverteld. Ze voelde hoe het bloed door haar aderen heen kolkte. Woedend schreeuwde ze:
"Laffe wormen, kunnen jullie wel! Jullie hebben alles doorverteld. Waarom durven jullie je nu niet te laten zien?"
De wormen hoorde het hysterische geschreeuw. Ze kropen naar het meisje toe. Het meisje riep:
"Voor straf tover ik al jullie haren weg. Nooit zal een worm meer haren hebben. Nooit!"
Ze stak haar handen in de lucht en mompelde een spreuk. Opeens waren alle wormen kaal. Ze zagen er vreselijk afstotend uit. Ze schaamden zich zo, dat
ze snel onder de grond kropen. Het meisje zei:

"Jullie zullen pas weer haren krijgen als ik huil. Maar ik beloof jullie dat ik nooit zal huilen, nooit!"

Sindsdien komen wormen alleen nog maar boven als het regent. Bij elke regenbui hopen ze dat het de tranen van het meisje zijn. Zodra ze er achterkomen dat het regendruppels zijn, kruipen ze weer diep onder de grond, waar niemand hun kale huid kan zien.

40.
Tolken

Rob Barends:

Ik heb eens 3 weken een technische training gegeven aan 50 Japanse software engineers mbv een vertaler. Soms zei ik een zin en dan sprak de vertaler een minuut lang. Soms sprak ik een minuut lang en zei de vertaler een of twee zinnen. Aan het eind van de training moest iedereen een vrij moeilijk programma schrijven en er was niemand die het niet minstens aardig deed.

Ruud Harmsen:

Ik hoorde eens iemand die een verhaal van een Amerikaan over gezagsverhoudingen moest vertalen voor een Maleis of Singaporeaans publiek. Die Amerikaan gebruikte een beeldspraak met honden, dus vergeleek mensen met honden, big dog, bigger dog en zulke dingen. In de doeltaal en doelcultuur kan je dat absoluut niet maken, honden zijn daar vieze beesten, en mensen daarmee vergelijken is daar een onvoorstelbaar diepe belediging. Dan snel even iets anders verzinnen, en bij zin 1 alvast doorhebben waar de spreker naar toe wil. Een van de (serieus bedoelde) adviezen was te vertalen "hij maakt nu een vergelijking, die niet uit te leggen is".

41.
Waar is Frans Boone?

Ralphien Boissevain:

Waar is Frans gebleven, op wintersport, had ie genoeg van mij/ons...? Het is haast niet te geloven, maar ik mis zijn irritante krentepap soms.

Christa Jonkergouw (Van der Ham):

Frans heeft alleen maar toegang via zijn werkgever. En die werkgever ging geloof ik nogal wat mensen ontslaan.... hij zal toch niet..... neeeeeeeeeeeee... hij is vast met wintersport.

42.
Ik wil de Nederlandse te leren

Anthony Goubard:

Hallo,

Ik ben Frans en ik wil de Nederlandse te leren. Ik ben 26. Ik liefde naar Parijs. Ik vindt een persoon dat wil de Frans te leren. Als u kent een persoon, wij schijft elkaar.

(Ik ben sorry voor de fout, maar u hebt mijn niveau)

Bart theburk@xs4all.nl:

Dat is wel een hele mooie slotzin :-)

43.
Kliekjes

Ralphien (vers ei in pan... ba! is hol) Boissevain over persoonlijke smaak in nl.taal:
"De één zijn pap is de ander zijn krent."

Peter Elderson meldt ons:
Geheel in de ban van het "stalken" heeft Karel de Graaf volgens de VPRO-gids een:
Nieuwstalkshow

Peter Elderson over stevige of stijve prijzen:
En Clinton heeft een prijzige stijve ... sorry.
Ralphien riposteert:
Jaja... met recht een gulden roede... (geen sorry)

 
Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Deel 5